الشيخ محمد الصادقي الطهراني
245
ستارگان از ديدگاه قرآن (فارسى)
آسمانها است بميان نيامده چون از ديدرس ما به كلى بيرون است . اشكال : از ميان ستارگان آسمان تنها دستهاى براى ما زمينىها زينت و چراغند كه با چشم عادى و غير مجهز ديده شوند ، نه آنكه با تلسكوبها و عدسيهاى نيرومند كه صدها ميليون سال نورى مسافت را تشخيص ميدهد . بنابراين آسمان اول تنها جايگاه اين گونه ستارگان خواهد بود . جواب : چنان كه در پاسخ پيشين بعنوان دومين برهان يادآور شديم ، زينت ستارگان در انحصار بينندگان زمينى نيست ، و در صورتيهم كه چنين باشد نگريستن اين زينتها در انحصار چشم غير مجهز نيست ، بلكه نگريستن بهر وسيلهء ممكن را شامل است ، اضافه بر اينكه « الكواكب » دلالت بر استغراق مىنمايد ، و تقييد آن ببرخى از كواكب نيازمند قرينهاى است قطعى . وانگهى در صورتى هم كه اشكال فوق بجا باشد ، رخنهاى در مقصودى كه از هفت آسمان قرآن دريافتيم وارد نخواهد شد ، و اللّه الهادى . اشكال : در صورت پذيرش اين سخن كه تمامى اين چراغهاى نمايان آسمانى در بخش نخستين آن جاى دارند ، اثبات اين مطلب هرگز مستلزم نفى وجود ستارگانى ديگر در ساير آسمانها نيست . جواب : خوشبختانه نگارنده نيز هرگز نفى وجود ستارگانى و يا موجودات ديگرى را در ساير آسمانها نكرده ، و چيزى كه از ظاهر آيات مربوطه مستفاد ميگردد اينست كه : چراغهاى آسمانى اعم از آنهائيكه با چشمهاى عادى يا مجهز تشخيص داده ميشوند - اينها در نخستين آسمان جاى دارند - ولى هرگز نفى وجود